سفرنامه جزیره شمالی نیوزیلند- روز دوم-28 دسامبر

فردا صبح گرسنه که بیدار شدیم و میخواستیم با سوسیس و تخم مرغ هایی که دیشب خریده بودیم صبحانه درست کنیم، متوجه شدیم که روغن نداریم. دوستم با اکراه تمام پذیرفت که تخم مرغ ها را در مایکروویو درست کنیم چون به شدت معتقد بود که تخم مرغ ها منفجر شده و به در و دیوار مایکروویو گند میزنند! نهایتا همه را به راحتی در مایکروویو درست کردیم و صبحانه مفصل و خوبی زدیم بر بدن! بیرون باران تندی می بارید و ما هم که منتظر رسیدن دوست ایتالیایی دوستم بودیم، با بقیه آدم های backpackerمان در سالن، روبروی تلویزیون بزرگ نشستیم و فیلم تماشا کردیم. وسط های فیلم بود که دوست ایتالیایی از راه رسید و ما را در ماشین سبز کوچولوی بانمکش بار زد و روزمان آغاز شد. 

با car ferry از آبها گذشتیم و به خیلج آنسوی آبها رسیدیم. بقیه روز به ساعت ها رانندگی نرم نرمک زیر باران در موازات دریا و ایستادن های گاه و بیگاه و خنده های شادمانه و رقصیدن های در ساحل گذشت. 

دوست ایتالیایی مجموعه خوبی از موسیقی ملل داشت که بعضی هایشان ریتم مشابه موسیقی های خاورمیانه را داشتند. من؟ تا توانستم رقصیدم و رقصیدم و رقصیدم... البته دوست من و دوست ایتالیایی هم همراهی می کردند. لب ساحل که ایستاده بودیم و صدای گوشنواز موسیقی از داخل ماشین می آمد و من روح به آن ریتم های آشنا و غریب سپرده بودم و فراغ از جسمم و بیخیال از اندیشه آدم هایی که عبور میکردند، با تمامی دلم میرقصیدم. انگار که روحم با طبیعت همنوا شده بود و بودنش را و شکوهش را به شادی نشسته بود... انگار که روحم بود که می رقصید و می چرخید و در سماع بود، نه جسم خاکی ام... رقص، رقص رهایی بود...

بعد از ساعت ها رانندگی و پایکوبی، رسیدیم به انتهای مسیر. دیگر پس از آن جاده ای نبود و تا چشم کار میکرد، آب بود و آب بود و آب بود و آبی بود...

دوست ایتالیایی زیر باران به شنا رفت و ساعتی بعد با دستاورد بزرگش باز گشت!

اختاپوس شکار کرده بود!

گام بعد پیدا کردن دستور پخت اختاپوس بود و این شد که در راه بازگشت، مواد لازم را خریدیم و به محض رسیدن به اقامتگاهمان، سرآشپز ایتالیایی و ما دو نوچه ایرانی اش به تهیه "سالاد اختاپوس" و "املت ایتالیایی" پرداختیم...

 و این شد سرنوشت اختاپوس خوشمزه ای که بی پروا در آب های آزاد شنا میکرد:

و چه بسیار لذیذ بود و عالی بود و بی نظیر... و چه پایان رنگارنگ و خوشمزه ای بر یک روز دلنشین...

و فردا روز دیگری بود...